środa, 22 maja 2013

Rys historyczny Mykonos #2

#Mieszkam tu.

Część 1 - legenda wyspy - TUTAJ
Część 3 - popularne nazwy - TU

W okresie bizantyjskim Mykonos początkowo należała do Eparhia ton Nision /Επαρχία των Νήσων- Wysp Wojewódzkich , a od VI wieku do Naftiko Thema ton Nision tou Egeou / Nαυτικό Θέμα των Νήσων του Αιγαίου.
Wiek XIII to min. IV wyprawa krzyżowa, która w 1204 poprowadziła do zdobycia przez Franków Konstantynopola i utworzenia Cesarstwa Łacińskiego.
W 1207 roku pod wodzą krzyżowca Marco Sanudo, uczestnika IV krucjaty Wenecjanie zajęli wyspę Naxos tworząc Księstwo Naxos (znane również jako Księstwo Archipelagu lub Księstwo Egejskie ) i sprawowali władzę absolutną na Cykladach.
W tym samym czasie Sanudo przyznał weneckiej szlachcie (lenno) Wyspy Egejskie - Cyklady.
Mykonos przypadła weneckim braciom Andrzejowi i Jeremiaszowi Gizi, którzy w owym czasie w ramach bezpieczeństwa rozpoczęli wzmacnianie bizantyjskiej fortecy znajdującej się na terenie Paliokastro / Starego Zamku.


na wzgórzu biała grecka cerkiew Mykonos
Widok na ruiny fortecy starego zamku / Pleokastro.
Na szczycie cerkiew pw. Trójcy Świętej.

biała grecka cerkiwen na tle błęktnego nieba Mykonos
Kaplica pod wezwaniem Trójcy Świętej
Sanudo w czasie trwania swoich rządów ukształtował system, w którym miejscowa ludność w zamian za wierność wobec nowych władców mogła zachować swoje dotychczasowe przywileje i organizację społeczną.
Najeźdźcy prowadzili pokojową politykę, uwzględniając wolność wyznania w stosunku do rdzennej ludności okupowanych ziem. Łacinnicy koncentrowali się głównie na udoskonalaniu bizantyjskiej sieci miejskiej dla potrzeb handlowych Franków i ich samych.
Skorzystała na tym wyspa Mykonos.
W tym okresie doszło do rozbudowy miasta Mykonos, które stało się ważnym punktem wymiany handlowej.

W 1292 katalońscy najemnicy znajdujący się na usługach nawigatora Rogeara z Laurii dokonali na wyspie licznych grabieży, a w 1390 roku ostatni z dynastii Gizi - Jerzy III przekazał wyspę w ręce Wenecjan i od tego czasu terytorialnie Mykonos przynależała do wyspy Tinos. Lata 1420-32 również nie należały do szczególnie spokojnego okresu. W tym czasie Mykonos (wraz z pobliską wyspą Delos) stanowiła świetną kryjówkę dla nieustannie nękających mieszkańców wyspy - morskich rozbójników.
W 1450 rozbojów dokonali po raz kolejny Katalończycy, a w 1503 do spustoszeń przyczynili się Turcy.



Admirał Barbarossa
Najsłynniejszy pirat jaki kiedykolwiek grasował na Morzu Śródziemnym (admirał otomański) Hajraddin Barbarossa (Czerwonobrody) u boku sułtana Sulejmana w roku 1537 uderzył na Księstwo Weneckie Morza Egejskiego.
Podczas najazdu mieszkańcy wyspy Mykonos zostali wzięci do niewoli i sprzedani jako niewolnicy; tylko nielicznym udało się zbiec i schronić na pobliskiej wyspie Tinos.
W 1545 roku odnotowana została próba odzyskania wpływów przez Wenecjan, która jednak zakończyła się niepowodzeniem w wyniku czego Imperium Łacińskie przeszło ostatecznie w ręce Imperium Tureckiego.
Podczas okupacji tureckiej część wyspy należała do kapudan paszy (w osmańskiej Turcji stanowisko odpowiadające admirałowi, dowódcy i zwierzchnikowi floty) i podlegała rządom tureckiego wojewody i komisarzy.

Pomimo okupacji tureckiej na wyspie nigdy nie osiedliła się społeczność turecka!
Pod koniec 16 wieku na Mykonos odnotowano 30 prawosławnych kościołów, 1 katolicki i żadnego meczetu.

Po klęsce floty tureckiej pod Lepanto (obecnie Nafpaktos) w 1571r. powoli dochodziło do odrodzenia i zmiany obrazu wyspy. Ludność grecka masowo
zasiedlała Mykonos. Przybyszami byli głównie mieszkańcy okolicznych wysp egejskich jak i również Krety. Ukształtowała się nowa klasa społeczna: klasa kupiecka co sprawiło, że Mykonos nabrała bardziej wytwornego charakteru.
Jak podają zapiski historyczne, dnia 10 marca 1615r. mieszkańcy wyspy zgromadzili się w jednym z kości0łów (- Św Iliasa) i wybrali spośród siebie 2 zarządców wyspy. W ten sposób po raz pierwszy utworzona została tzw. „Wspólnota mieszkańców Mykonos” – „ Kino ton Mikonion”, którego głównym celem była ochrona i rozwój interesów wyspy. Zarządcy sprawowali pieczę nad produkcją oraz sprzedażą bawełny i wysokiej klasy wina, którego zbyt skierowany był wyłącznie w ręce kupców weneckich.
Lata 1633-67 to kolejne spustoszenia dokonywane przez kapudana pasze efektem czego było zdziesiątkowanie ludności, a grasująca empidemia w 1638 przyczyniła się praktycznie do wymarcia wyspy.
Następne lata to wojny wenecko – tureckie trwające do 1699.
W tym czasie Mykonos znalazła się pod panowaniem Wenecjan; wyspa stopniowo została zasiedlana.
W czasie trwania V wojny rosyjsko - tureckiej w latach 1770-74 wyspiarze wzięli czynny udział w walce z Turkami, wspierając dowodzone przez Aleksieja Grigoriewicza Orłowa wojska Carycy Katarzyny II.


Giorgos Baos (sławny pirat na Morzu Egejskim) za swe dzielne zasługi otrzymał od Rosjan w posiadanie małą wyspę znajdującą się naprzeciwko Starego Portu Mykonos, która znana jest po dzień dzisiejszy jako wyspa Baosa.


wiatraki Mykonos na tle srebrzystego morza, białe greckie domki, wyspy i wysepki na Morzy Egejskim Grecja
Panorama Mykonos. W oddali wyspa o nazwie Baos.

W czasie trwania wojny z Turkami na wyspie przebywał kochanek Carycy Katarzyny II - kanclerz hrabia Jan Wojnowicz, który wydał polecenie budowy Kancelarii Rosyjskiej - obecnie jest to Ratusz Mykonos.
Oprócz Ratusza wybudowano: kościół pw. Świętego Mikołaja / Agios Nikolaos oraz szpital wojskowy na terenie Starego Portu, którego obszar po dzień dzisiejszy nosi nazwę Spitalia, a na terenie hotelowego ogrodu 'Leto' znajdują się szczątki pergoli - letniej rezydencji księcia Theodora Orłowa.



2 komentarze :

  1. Dziękuję za interesującą opowieść.Leniwa z natury , nie muszę szukać w necie informacji o historii wyspy.

    OdpowiedzUsuń