czwartek, 1 października 2015

Marmurowe popiersie pisarki Melpo Aksioti

#Miejsce, w którym mieszkam

Zapraszam na kolejny wpis z serii: atrakcje, pomniki, postacie.

*
Na Placu Wiatraków /Πλατεία Μύλων/ Plac Mylon widnieje popiersie kobiety o ascetycznych rysach twarzy i dumnym spojrzeniu; posąg greckiej pisarki i towarzyszki -Melpo Aksioti.

  pomnk na tle białych greckich domków

‘ Komu, więc mam zostawić swój dorobek?
Nie ten materialny – nie mam takiego; a więc jestem nikim/niczym więcej niż marmurowym posągiem na małym skrzyżowniu...’

Kadmo, 1972)

zbliżenie na popiersie Melpo Aksioti

Mniej znana atrakcja Mykonos popiersie Melpo Aksioti

Krótki życiorys
Fotografia greckiej pisarki Melpo Aksioti
Melpo Axioti urodziła się 15 lipca 1905 roku w Atenach, czterdzieści dni później została przewieziona na Mykonos. Na wyspie pozostala do 1930r.
W 1922 ukończyła studia ogólne w szkole Urszulanek na pobliskiej wyspie Tinos.  W 1925r wyszła za mąż za profesora teologii Vassilisa Markarissa, z którym przyjaźnie rozstała się w 1929r.

Jako pisarka zadebiutowała dwoma krótkimi opowiadaniami, które w latach 1933-34 zostały opublikowane w magazynie Mykonos pt. 'Mykoniatika Chronika' - bez echa; dopiero napisana w 1937 roku powieść ‘Trudne noce’ przyniosła jej uznanie. Została zauważona w świecie greckiej literatury i wyróżniona pierwszą nagrodą literacką przez 'Kobiece Stowarzyszenie Sztuki i Literatury' w 1939r.
W trudnym (przed) wojennym 10leciu  Melpo Aksioti wraz z innymi wielkimi greckimi intelektualistami (N. Eggonopoulos, G. Theotokas, N. Kavvadias, G. Seferis) związała się z  K.K.E tj Komunistyczną  Partią Grecji.
Podczas okupacji aktywnie działała w Krajowej Solidarności (później Narodowy Front Wyzwolenia) regularnie pisząc artykuły dla nielegalnej prasy i biorąc aktywny udział w licznych wydarzeniach kulturalnch.
Aksioti, aby uniknąć konsekwencji 'wieloaspektowych' działań w kraju w 1947 uciekła do Francji i tam kontynuowała działalność na rzecz komunizmu. W szybkim czasie zyskała  aprobatę francuskich intelektualistów należących do lewicy, takich jak: Aragon, Eliar, Pablo Neruda, Pablo Picasso.
W 1950 roku  na wniosek rządu geckiego (za działania rewolucyjne ) została deportowana z Francji; znalazła schronienie we Wschodnich Niemczech- Dreźnie.
W listopadzie 1951 przenisła się do Brelina Wschodniego, gdzie podjęła studia na wydziale literatury,  zajęła się również tłumaczeniem dzieł literackich.

W 1952 r. na zaproszenie Mavroidisa Lefterisa przeniosła się do Warszawy. Pracowała  w greckiej stacji radiowej. W Polsce pozostała do 1955 r. Pobyt przerywany był częstymi wizytami w moskiewskich szpitalach -Aksioti cierpiała na bronchit.

W 1964 otrzymała pozwolenie na wjazd do Grecji. Komunistycznej ideologii pozostała wierna aż do śmierci.

Cierpiąc na amnezję zmarła w 1973r. Prochy złożono na cmentarzu Zografos w Atenach.


 Twórczość: 
Dzieła literackie, twórczość Melpo Aksioti

I. Poezja: 'Σύμπτωση-Κοντραμπάντο' / Simptosi - kontrabbando - 'Przypadek-contrabbando'

II. Proza: powieści ’Δύσκολες νύχτες /Diskoles nihtes  1938  - ‘ Trudne noce’

'Μαρία, θα θέλατε να χορέψετε μαζί μου' / Maria tha thelate na chorepsete mazi mou1940 - 'Maria, czy chce Pani ze mną zatańczyć?'

'Εικοστός Αιώνας' / Ikostos eonas) 1946 -  ‘Dwudziesty wiek’.  W 1949 roku powieść została przetłumaczona  na języki: francuski, angielski, bułgarski, niemiecki, włoski i polski.

III. Nowele:  'Σύντροφοι, καλημέρα!' / Sitntrofi kalimera'  1953  - 'Dzień dobry ,Towarzysze!'
'Το σπίτι μου' / To spiti mou' 1965 - 'Mój dom'

IV. Narracja: H Κάδμο 1972 'Kadmo' 

V. Tłumaczenia na język grecki: Gorkij Maksim:  ’Η μάνα'  / Mana - ‘Matka’
Radiguet Raymond: Ο διάβολος μέσα του' /Diavolos mesa tou'- ‘Diabeł wcielony’,
późniejsza nazwa  ‘Opętanie’.


książka Poliksean Melpo Aksioti, Axioti


W 1950 roku ‘Poliksena: opowieść grecka’  została przełożona z jęz. fancuskiego na jęz. polski przez R. Kołonieckiego.

Kalo mina!




2 komentarze :

  1. Ciekawe, że nawet z Moskwą ją coś łączyło, choć szkoda, że tylko szpital... Kalo mina Renato, czy też, jak by to ruskie powiedzieli, z nastupajuszczim! :-) Wprawdzie używają tego w odniesieniu do rozpoczęcia nowego roku (kalendarzowego, życia, szkolnego etc.), ale mi do miesiąca też bardzo pasuje :) Pozdrawiam!

    OdpowiedzUsuń
  2. Ciekaw życiorys. Nie znam tej pisarki, jakoś malo o niej u nas mówiono. Nic też nie czytałam, ale skoro jest jedno tłumaczenie udam się do antykwariatu. Z Grecjii znam tylko mity:)) Bardzo je lubię.
    Pozdrawiam.

    OdpowiedzUsuń